Ankara Güzellemesi

 Zaman zaman Ankara'dan sevgi ve ilgiyle bahsetmemi manasız bulan oluyor. Burada yazanlar onlara bir cevap niteliğinde olsun. 

Ankara'nın hakkı sevilmektir.

sevilmek en çok ona gerektir.

onunla bizim hikayemiz daim müşterektir.

misal en meyvesiz çağında 

nispet yapar gibi 

önüne meyveler koymaz.

misal ayrılsan bir sevdiğinden

incitmek ister gibi

önüne renk renk neşe perdeleri sermez.

misal sen takılsan kalsan bir köşe başında

nezaketindendir

köşenin sonunda karşına akıp giden denizler sunmaz.

durgunsan durgundur senin gibi

suskunsan suskundur aynı sen gibi

işin kısası Ankara gülmez hiçbir garibin haline,

dalga geçmez düşenin arkasından.

birde benzetir insan kendini bu şehre

ayna misaldir sebebi bilinmez de

için üşür ya senin zaman olur da

onun da içi buzlar tutar tam o anda

yaprakların dökülür senin yeri gelir de

o da durmaz döküverir kendininkini dostane

sevmezler desek misal seni

Ankara'yı da sevmezler aynı sen gibi

 

günlerce çabalarsın bir işi oldurabilmek için

ama kalır ya sonra elin boş

işte Ankara'nın hali de başka türlü değildir. 

ne yağmurlar yağar

ne rüzgarlar eser

ama açmaz onun da toprağında bir küçük çiçek.

işin özü yanındadır her daim senin.

ben Ankara'yı yakın bulurum kendime,

senelerdir eğdirmemiştir boynumu öne,

sevdiğim ettiğim ne varsa tanışmışımdır burada,

teşekkürlerimi ileteceğim mutlak ahirette.