Öleceğim

öleceğim dedim.

keskin bir eşyaya

veya zehire ihtiyaç duymadan.

kafam bendimi parçalayan bir testere olacak,

baştan başlayarak kesecek beni dedim.


öleceğim dedim,

gözüm bir an olsun arkada kalmadan.

ve yaşamanın suratına tenezzül edip de bakmadan

kalbimin atmayışları parmaklarımdaki damarları kurutacak dedim.


öleceğim dedim,

dün olmadı ama bugün mutlaka.

elde avuçta ne varsa toplayıp 

gideceğim

yani

öleceğim dedim.


fakat

evet,

ölmedim.

kapkaranlık mevt perdesi deveran etti.

oldu bir parça güneş ,

oldu tenimi okşayan bir kar tanesi,

oldu içime çekmemle ab-ı hayat olan serin bir nefes.


doğrudur

bugün de ölmedim

bugün de aldı gönlümü yaşamak hevesi.

yine büsbütün karartamadım pencereleri,

yine bir ışık süzüldü belli belirsiz,

yine parıldadı karanlık gözlerim.

kararsa büsbütün biliyorum,

ölürdüm tam da o gün.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Ankara Güzellemesi

Selaaam